Xa estou farto das elecciós catalanas.-
Â
Isto é a miña personal contribucción as elecciós -que son tamén erecciós- catalanas. Nas que, como vostedes poden supoñer, voume abster. AÃnda que me teña que reprimir....saen tanto nos medios....e o que sae tanto nos medios é por algo, ten que ser importante.
Esto es mi personal aportación a la elecciones -que también son erecciones- catalanas. En las que, como uds pueden suponer, me abstendré. Aún que me tenga que reprimir...salen tanto por los medios..y lo que sale en los medios es por algo, tiene que ser importante.
Facendo algo de historia, a orixe de Catalonia foi a Marca Hispánica. Un solar que servÃa de bastión defensivo aos carolinxios. Os afectos de Catalonia nunca se orientaron para Madrid. Catalonia é un paÃs onde paga a Facenda todo Deu con un gran sorriso, como si tal cousa, bailando unha sardana. É a derradeira Arcadia. Cataluña é solidaria, integradora...o ceu na terra.
Haciendo algo de historia, el origen de Cataluña fue la Marca Hispánica. Un solar que servÃa de bastión defensivos a los carolingios -frente al Islám- . Los afectos de Cataluña nunca tomaron dirección hacia Madrid. Cataluña es un paÃs en el que paga a Hacienda todo Dios con una gran sonrisa, como si tal cosa, bailando una sardana. Es la última Arcadia. Cataluña es solidaria, integradora... el cielo en la tierra.
Eles son vÃctimas propiciatorias de padecer unha presión fiscal insostible. Pesia  calà non se dedican os inspectores a  outra cousa ca facer o seu traballo, coma no resto do paÃs. Nembargantes vese que lles teñen manÃa. Sufre mais inspecciós, pagan mais cos andaluces. Simplesmente pagan mais porque son mais ricos. E sufren mais inspecciós pola sua proclividade a defraudar. Asà e todo algún procer chegou  ameazar ca inmolación se non se lle poñÃa remedio a ista situazón. Situazón que xa me gustarÃa sufrir a mÃn.
Ellos se consideran vÃctimas propiciatorias al padecer una presión fiscal insostenible. Pese a que allà no se dedican los inspectores a otra cosa que hacer su trabajo, como en el resto del paÃs. Sin embargo, se ve que les tienen manÃa. Sufren más inspecciones y pagan más que los andaluces. Simplemente pagan más porque son más ricos y sufren más inspecciones porque son, de natural proclives a defraudar. Con todo, algún dirigente llegó a amenazar con la inmolación si no se ponÃa freno a esta situación. Situación que ya me gustarÃa sufrir a mÃ.
 ¡Qué sorte temos con que estexa en España! E que o Barça xogue na Liga española  e, por suposto que sexa mes que un clú. Teño amigos que pensan seriamente co fútbol do Barça é, ante todo, ético. Tamén parecÃan espellos de honradez o xuiz Pascual Estevill e o sr Millet ata que a teimuda realidade demostrou o contrario.
¡Qué suerte tenemos con que estea en España!. Y que el Barça juegue en la liga española y, por supuesto que sea más que un club. Tengo amigos que piensan realmente que el fútbol de Barça es, ante todo, ético... También parecÃan espejos de honradez el juez Pascual Estevill y el señor Millet, hasta que la tozuda realidad demostró lo contrario.
Non teño nada contra o pobo Catalán pero os seus polÃticos lles pedirÃa que non esgoten a nosa paciencia, que se soseguen. Os polÃticos e afins. Comprendo ca excitación eleitoral faga que boten os pés fora do tiesto....pero....
No tengo nada contra el pueblo catalán pero a sus polÃticos les pedirÃa que no terminen con nuestra paciencia, que se sosieguen. Los polÃticos y afines. Comprendo que la excitación electoral haga que quiten los piés fuera del plato..pero...
Xuro que fai un tempo oÃn a unha especie de Conselleiro de Cultura  (catalán) elucubrar sobre o chollo que serÃa vencellar a apóstolo Iacobus a Moreneta ou mismo a EscolanÃa de Montserrat. Eso serÃa un elemento macanudo de dinamización económica, que podia significar un pulo. Dando a falsa impresión de que teñen carencias mercantÃs. Eiquà é unha das poucas cousas que temos, -ben o sabe a Xunta- pois xa outros se encargaron de optimizar, por exemplo, a industria extractiva nas nosas costas.
Juro que hace un tiempo oà a una suerte de Consejero de Cultura (catalán) especular sobre la suerte que supondrÃa relacionar el apóstol Santiago a la Moreneta o a la misma EscolanÃa de Montserrat. ConstituirÃa un perfecto elemento de dinamización económica, que podÃa significar un hito. Pero dan la falsa impresión de que adolecen de mecanismos mercantiles. ..y, en este aspecto andan sobrados. Aquà es una de las pocas cosas que tenemos -Feijoo no tiene inconveniente en vestirse de pelegrÃn todas las veces que haga falta- pues ya otros se encargaron de optimizar, por ejemplo, la industria extractiva de nuestras costas.
Sei algo dos pasos a través dos Pirineos dos camiños que iban a Santiago. Miren, eu non fago polÃtica. Era o que habÃa. O percorrido non se estableceu como serÃa lóxico  pensar en Compostela, senon na Borgoña, concretamente no mosteiro de Cluny. O parecer era importante a asunción de rito romano e pasar do  lugareño rito mozárabe. Foi un negocio espritual e contante fabuloso. AÃnda o é hoxe. Pero, para miña sorpresa, tivo que vir un amigo arxentino a falarme do Camiño Catalán!!!. Algo  que corroboraba a súa existencia, segundo iles, é que aproveitou a via román Ilerda-Osca. Esquencen que iso pasou en todo lugar, para revitalizar a sociedade nos séculos medievais.
Sé algo de los pasos a través de los Pirineos de los caminos que iban a Santiago. Miren, yo no hago polÃtica. Era lo que habÃa. El itinerario no se estableció, como serÃa lógico pensar en Compostela, sino en la Borgoña, concretamente en el monasterio de Cluny. Al parecer era importante la asunción del rito romano y olvidar el particular rito mozárabe. Fue un negocio espiritual y contante fabuloso. Aún lo es hoy. Pero, para mi sorpresa tuvo que venirme un amigo argentino a hablarme, a descubrirme un tal Camino Catalán ¡!!!. Algo que demostraba su existencia, según ellos, es que aprovechó la vÃa romana Lérida-Huesca. Olvidan que eso pasó en todo lugar, para revitalizar la sociedad medieval.
Pero isto é sóo a constatación de que o delirio escomenzaba. Pasaron a explicar que na Val do Boi, onde se sitúa San Climent de Tahull, co seu famosÃsimo Panthocrátor, que era o tema monográfico, era o sitio de Europa onde habÃa unha mayor concentración de igresiñas románicas, unha cada 25 km, esquecendo tal vez que estábamos a falar dos Pirineos, zoa de complicado tránsito. A isto lle conferÃan un significado mistérico, taumatúrxico. Despois pasaban a enrollararse co debate si houbo ou non houbo expolio, cando a principios do século vinte deixaron as igresias nuas para montar o Museo Nacional de Arte de Cataluña, pero foron moi astutos en non chegar a ningunha conclusión. Non entro a valorar o axeitamento que debe ter tamaña nomenclatura na Constitución. Cando falaban do Mestre de Tahull, semellaba que retrataban a un paisano do lugar con boina e o pitillo na boca, tal como Josep Pla.
Pero esto era la constatación de que el delirio comenazaba a rodar. A cotinación explicaban que en el Valle del Buey, donde se ubica San Clemente de Tahull, con su famosÃsimo Pantocrátor, que era el tema monográfico, y que era el sitio de toda Euopa donde habÃa una mayor concentración de iglesitas románicas, una cada 25 km, olvidándose tal vez que estamos a hablar de unos pueblos en una cordillera, que suelen ser zonas de complicado tránsito, sin embargo le daban al dato algo dxe mágico. Después pasaban a enrollarse con el debaste si hubo o no hubo expolio cuando a principios del s. XX dejaron desnudas las iglesias para montar el Museo Nacional de Arte de Cataluña pero muy astutamente no llegaron a ninguna conclusión. Evito entrar en polémicas del encaje de tal vocablo en el marco de la Constitución. Cuandop hablaban del Maestro de Tahull, parecÃa que retrataban a un habitante del lugar, con la caracterÃstica boina y pitillo en la boca, tal como Joep Pla.
Para rematar falando da importancia que tivo o Románico na formación do exclusivista espritu catalán. A mÃn dóeme a mentira.  Alguén despistado pudo pensar co Románico era, o igual co Mestre de Tahull, cataláns, cando  pertencÃan a un mundo sen tantas barreiras coma o presente. Aceptar sin rechistar iso equivaldrÃa a someterme de bon grado a unha operación estética en maos dun jÃbaro. Amo o Románico, a Tahull (co seu "Ego sum lux mundi") y estimo os catalás.
 Para terminar concluyendo de la importancia que tuvo el Románico en la formación del exclusivo espÃritu catalán. Y sólo del catalán. A mà me duele la mentira. Alguien que escuchara despistado pudo deducir que el Románico, al igual que el Maestro de Tahull, era catalán, cuando pertenecÃan a un mundo sin tantas barreras como el actual. Aceptar eso sin recistar equivaldrÃa a someterme voluntariamentea a una operación de estética dirgida por un jÃbaro. Esto é consecuencia de que amo al Románico, a Tahull (cos su caracterÃstico "Ego sum lux mundi") y tengo estima al pueblo catalán.
Esto es visceral, tenÃa que expulsarlo.
Â